غير مريد له خاصّة و هو محال .
بيان الملازمة انّ له حينئذ ثلاثة معان :
هذا وحده ، و هذه وحده ، و هما معا .
و قد فرض استعماله فى جميع معانيه ، فيكون مريدا لهذا وحده و لهذا وحده و لهما معا .
و كونه مريدا لهما معا معناه ان لا يريد هذا وحده و هذا وحده ، فيلزم من ارادته لهما على سبيل البدليّة الاكتفاء بكلّ واحد منهما و كونهما مرادين على الانفراد و من ارادة المجموع معا عدم الاكتفاء باحدهما و كونهما مرادين على الاجتماع و هو ما ذكرنا من اللّازم .
ترجمه :
استدلال مانعين از جواز استعمال مشترك در اكثر از معنا بطور مطلق
منكرين جواز استعمال بطور مطلق چنين استدلال كردهاند :
اگر استعمال مشترك در هر دو معنا باهم جايز باشد بايد اين استعمال بطريق حقيقى باشد زيرا بحسب فرض لفظ براى هريك از دو معنا وضع شده و استعمالش در هركدام بنحو حقيقت است .
و وقتى استعمال مزبور بنحو حقيقى بود لازمهاش اينست كه در اين استعمال متكلّم يكى از دو معنا را هم اراده نموده و هم اراده نكرده باشد و اين محال است .
بيان ملازمه
در وقتىكه لفظ در بيشتر از يك معنا استعمال مىشود براى آن سه معنا