و امّا ثانيا : فلانّه لا ضابطة لما ذكره من الاندراج تحت ماهية واحدة و لم يعلم الفرق بين تردّد النجس بين ظاهر الاناء و باطنه او بين الماء و قطعة من الارض او بين الماء و مايع آخر او بين ما يعين مختلفى الحقيقة و بين تردّد ما بين مائين او ثوبين او ما يعين متحدى الحقيقة .
ترجمه :
نقد مصنّف عليه الرحمه بر كلام صاحب حدائق ( ره )
مرحوم مصنّف مىفرماين :
اوّلا : قبول نداريم قاعدهاى را كه مرحوم صاحب مدارك از اصحاب نقل نمودند اختصاص به شبهه غير محصوره داشته باشد و شاهد ما بر اين ادّعاء آنست كه :
اگر شك نموديم در اينكه نجاست داخل ظرف افتاده يا به پشت ظرف اصابت نموده ، از ظاهر كلمات اصحاب اينطور برمىآيد كه آب داخل ظرف را محكوم به طهارت مىدانند .
پرواضح است كه اينمثال قطعا از شبهات محصوره بوده و چنانچه گفتيم حضرات اجتناب از اطراف آن را واجب ندانستهاند .
سپس مرحوم مصنّف مىفرماين :
دليلى كه مىتوان اقامه نمود بر نظريّه اصحاب در مثال مذكور و بايشان نسبت داد كه بوجوب اجتناب قائل نيستند آنست كه :
حضرات صحيحه على بن جعفر را كه در مورد خون غير مستبين در آب وارد شده و آن را محكوم به طهارت قرار داده اينطور تأويل برده و توجيه نمودهاند كه مقصود از « غير مستبين بودن خون در آب » اينستكه محتمل است خون در آب افتاده همانطوريكه احتمال مىدهيم به پشت ظرف اصابت كرده باشد و با اين احتمال چون نجاست آب يقينى نيست اجتناب از آن لازم نمىباشد .