شرح مقصود
قوله : مندرجين تحت حقيقة واحدة : مثل اينكه دو ظرف داشته باشيم كه نجس واقعى مشتبه بين آن دو باشد چه آنكه طرفين شبهه هردو از مصاديق ظرف هستند .
قوله : و غير ذلك : مثل اينكه نجس واقعى مشتبه باشد بين ظرف و زمين چه آنكه مشتبهين دو حقيقت هستند .
قوله : فى مقام تأييد ما قوّاه : ضمير فاعلى در « قوّاه » به صاحب مدارك راجع است .
قوله : من عدم وجوب الاجتناب الخ : بيان است از « ما قوّاه » .
قوله : و هو ان المستفاد الخ : ضمير « هو » به كلام صاحب مدارك راجع است .
قوله : انّه لو تعلّق الشك الخ : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » مىباشد .
قوله : لمن يمنع من استعماله : ضمير مجرورى در « استعماله » به « الاناء » راجع است .
قوله : و هو مؤيّد لما ذكرناه : ضمير « هو » به « المستفاد من قواعد الاصحاب » راجع است . و مقصود از « ما ذكرناه » عدم وجوب اجتناب از شبهه مىباشد .
قوله : قال مجيبا لمن ذلك : ضمير فاعلى در « قال » به صاحب الحدائق راجع است .
قوله : بانّه من باب الشبهة الغير المحمصورة : ضمير در « بانّه » به مثال وقوع النجاسة فى الاناء و خارجه راجع است .
مؤلّف گويد :
همانطوريكه برخى از ارباب حاشيه فرمودهاند خارج ظرف منحصر در غير محصوره نبوده بلكه اعم از آن مىباشد .
قوله : بما تضمّنه تلك الاخبار :
تشريح المقاصد في شرح الفرائد (فارسى) — صفحة 120
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٠