فعل داخل شده ، بر داخل و مرتكب دو گناه است ، گناهى كه رضايت به عمل حرام داشته و گناهى ديگر بخاطر ارتكاب و داخل شدن در عمل .
و مؤيّد اين اخبار و اينكه بر قصد و اراده عقاب ثابت است مىباشد فرموده خداوند متعال كه فرموده :
محقّقا كسانى كه دوست دارند راجع به مؤمنين فحشائى از ايشان شايع و ظاهر شود بر ايشان عذاب دردناكى مىباشد .
و در جاى ديگر مىفرمايد :
اگر آنچه در نهان و ضمائرتان است آشكار نموده يا مخفى بداريد خداوند شما را با آن حساب مىنمايد .
7 - خبرى كه به اين مضمون وارد شده است :
كسى كه به عمل ديگرى راضى باشد پس آن عمل با او همراه و ملازم مىباشد اگرچه مرتكب آن نشده باشد .
8 - روايتى كه در تفسير اين آيه
فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
آمده و در ضمن بيان مىفرمايد با اينكه مخاطبين به اين آيه از قاتلين متأخّر بودهاند پس چطور خداوند متعال قتل را به ايشان نسبت مىدهد و علّت اين نسبت را خشنودى و رضايت وافر ايشان به كشته شدن آنها معرّفى مىفرمايد .
و نيز از آياتى كه دلالت بر اين معنا دارد آيه شريفه ذيل است كه مىفرمايد :
جهان آخرت را براى كسانى قرار داديم كه اراده سركشى و فساد در زمين نداشتهاند .
شرح مقصود
قوله : نعم لو كان التّجرّى على المعصية الخ : حاصل مقصود مصنّف ( ره ) اينست كه :
يكى از اقسام تجرّى عبارتست از قصد عصيان و نيّت طغيان چنانچه در ذيل اقسام تجرّى شرح آن انشاءالله خواهد آمد ، در اين قسم از تجرّى دو دسته از اخبار وارد شده است :