مثال براى مورد بحث يعنى « و شذّ فى ذى الهمزة » نمىباشد .
مؤلّف گويد :
همان طورى كه مرحوم ابو طالب در حاشيه فرموده مىتوان آن را مثال براى مورد بحث قرار داد و در عبارت مصنّف جمله شرطيّه « لو ابدل تاء و قرء اتّكل » را تقدير گرفت و بنابراين كلمه « نحو ائتكل » فاعل براى « شذّ » مىشود همان طورى كه در تركيب چنين نموديم .
متن : « 987 »
طاتا افتعال ردّ إثر مطبق * فى ادّان و ازدد و ادّكر دالا بقى
تجزيه و تركيب
طاء : مفعول دوّم براى « ردّ » .
تاء : مفعول اوّل براى « ردّ » ، مضاف .
افتعال : مضاف اليه .
ردّ : فعل امر ، مفرد ، مذكّر ، حاضر ، متعدّى به دو مفعول .
اثر : مضاف ، ظرف ، متعلّق به « ردّ » .
مطبق : مضاف اليه .
فى : حرف جرّ .
ادّان : مجرور به « فى » ، متعلّق به « بقى » .
واو : عاطفه .
ازدد : معطوف به « ادّان » .
واو : عاطفه .
ادّكر : معطوف به « ادّان . » .
دالا : حال از فاعل « بقى » .
بقى : فعل ماضى ، مفرد ، مذكّر ، غائب و ضمير فاعلى مستتر در آن به تاء افتعال راجع است .
ترجمه :
فعلى كه فاء الفعلش طاء بوده و آن را به باب افتعال بردهايم ، لازم است تاء را به طاء برگردانيم مشروط به اينكه طاء به دنبال حروف مطبق واقع شده باشد .