تقدير آن مررت برجل كان فى الدّار مىباشد ، پس « فى الدار » كه صفت براى « رجل » است متعلّق به فعل محذوف يعنى « كان » مىباشد .
متن : « 512 »
و امنع هنا إيقاع ذات الطّلب * و إن أتت فالقول أضمر تصب
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه .
امنع : فعل امر ، حاضر .
هنا : ظرف ، متعلّق به « امنع » .
ايقاع : اسم ، مضاف ، مفعول براى « امنع » .
ذات : مضاف اليه ، مضاف .
الطّلب : مضاف اليه .
واو : عاطفه .
ان : شرطيّه .
اتت : فعل ماضى ، مفرد ، مؤنّث ، غائب ، فعل شرط ، محلّا مجزوم است به « ان » .
فاء : رابطه جواب .
القول : مفعول است براى فعلى كه « اضمر » مفسر آن مىباشد و جمله جواب شرط است .
اضمر : فعل امر ، مفسر فعل مقدّر .
نصب : فعل مضارع مجزوم به « ان » مقدّره در جواب امر و تقدير كلام چنين است : ان اضمرت القول فانت تصب .
ترجمه
از آمدن جمله طلبيّه بعنوان صفت منع نما و اگر آمد پس قول را قبل از آن مقدّر بگير كه به صواب رفتهاى .
متن : « 513 »
و نعتوا بمصدر كثيرا * فالتزموا الإفراد و التّذكيرا