صاحبها ( بدرستيكه صاحب دار در آن مىباشد ) آمده .
شاهد در « فى الدّار » است كه خبر « انّ » بوده و تقديمش براسم يعنى « صاحبها » واجب است زيرا در اسم ضميرى است كه به خبر راجع است و على القاعده مرجع ضمير مىبايد قبل از آن باشد و در اينمثال اگر فى الدّار مؤخّر از « صاحبها » بيايد عود ضمير برمتأخّر لفظا و رتبة لازم مىآيد و چون از نظر ادباء اينمعنا جايز نيست لاجرم تقدّمش براسم واجب است .
قوله : و هو تقدّم الاسم على الخبر : ضمير « هو » به « التّرتيب » راجع است .
قوله : لانّها غير متصرّفه : ضمير در « لانّها » به حروف مشبهة بالفعل راجع است .
قوله : فيجوز لك ان تقدّمه : ضمير مفعولى در « تقدّمه » به خبر راجع است .
قوله : و قد يجب تقديمه : يعنى تقديم خبر .
متن : « 177 »
و همز انّ افتح لسدّ مصدر * مسدها و في سوى ذاك اكسر
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه .
همز : مضاف ، مفعول مقدّم براى « افتح » .
انّ : مضاف اليه .
افتح : فعل ، امر ، از ثلاثى مجرّد ، ضمير « انت » در آن مستتر است باستتار وجوبى .
لام : حرف جارّ به معناى تعليل .
سدّ : مجرور به « لام » متعلّق به « افتح » مضاف .
مصدر : مضاف اليه براى « سدّ » .
مسد : به صيغه اسم مكان ، مفعول فيه براى « سدّ » ، مضاف .