تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 522

مساهمون:

ص٥٢٢
شاهد در « ان خيرا فخير » است كه در اينجمله « كان » با اسمش حذف شده و تنها خبر آن يعنى « خيرا » باقى مانده و تقدير كلام « ان كان عمله خيرا » مىباشد . و امّا مثال لو شرطيّه نظير قول شاعر :
لا يأمن الدّهر ذو بغى و لو مليكا * جنوده ضاق عنها السّهل و الجبل
يعنى : سالم و آسوده نمىگذارد روزگار را كسى كه اهل ظلم است اگرچه پادشاهى بوده كه لشگريانش زمين هموار و كوهستارى را فراگرفته باشد . شاهد در « و لو ملكا » است كه در اين عبارت « كان » با اسمش حذف شده و تقدير عبارت چنين است : و لو كان الباغى ملكا . ولى حذف مذكور بعد از غير دو حرف يادشده نادر و قليل مىباشد مانند قول قائل كه گفته : من لد شولا فالى اتلائها . يعنى از زمانى كه آن ماده شترى كه شيرش خشكيده بود و از حملش مدّت هفت ماه گذشته بود پس تا وقت زائيدنش . شاهد در « من لد شولا » است كه در آن « كان » با اسمش حذف شده و تقدير آن « من لو كانت شولا » بوده . سپس شارح گويد : ولى حذف « كان » با خبرش و باقى گذاردن اسمش ضعيف مىباشد و برهمين تقدير مىبايد عبارت : ان خير فخير كه برفع هردو خير قرائت شده تنزيل گردد چه آنكه اصل آن « ان كان فى عمله خير » مىباشد يعنى « كان » با خبرش حذف شده كه « فى عمله » باشد و اسمش يعنى « خير » باقى مانده است . قوله : و يحذفونها مع اسمها : ضمائر مؤنّث به « كان » راجع مىباشند . مؤلّف گويد : برخى از ادباء حذف كان با اسمش را منحصر كرده‌اند به صورتى كه اسم كان ضميرى بوده كه مضمرش معلوم باشد اعمّ از آنكه ضمير غائب بوده يا