و في النافذة في أحد المنخرين خاصة عشر الدية إن صلحت و إلا فسدس الدية ، لأنها على النصف فيهما ، و المستند كتاب ظريف ، لكنه أطلق العشر في أحدهما كما هنا و التفصيل فيه كالسابق للعلامة .
مبحث توابع شجاج
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و از جمله توابع جايفه مىباشد و آن اينستكه اثر جنايت به جوف سر يا صورت برسد اگرچه از ناحيه گودى گلو باشد و در آن ثلث ديه ثابت است .
و در جنايتى كه اثرش از ناحيه بينى به داخل آن برسد نيز ثلث ديه ثابت است ولى در صورتى كه جنايت وارده بهبودى پيدا كند جانى خمس ديه را بايد بپردازد .
و اگر جنايت بيكى از دو لوله بينى اثر كرده و تنها در آن نفوذ نمايد بدون ديگرى جانى موظف است عشر ديه را بپردازد .
شارح ( ره ) در ذيل [ جايفه ] مىفرماين :
جنايت جائفه آنست كه به جوف و درون سر و صورت برسد و لو از هرجهتى از جهات باشد چنانچه اگر جانى كارد خود را به گودى گلوى ديگرى فرو كرد و از آنجا به داخل و باطن صورت وارد شد حكم اينست كه ثلث ديه بمجنى عليه بايد بدهد .
البته بايد توجّه داشت كه در اينجا مقصود از ثلث سى و سه شتر به اضافه يك ثلث شتر مىباشد چه آنكه اتفاق و اجماع علماء بر اينمقدار است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 379
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧٩