قوله : و ثلاثة اضراس : يعنى در هريك از چهار طرف سه دندان واقع است بنام اضراس كه به طواحن و دندان آسيا نيز ناميده مىشوند .
قوله : و يستوى فى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] مقدار ديهاى است كه ذكر گرديد .
قوله : بان كانت الخ : تفسير است براى [ خلقه ] .
قوله : قبل ان تثغر : كلمه [ تثغر ] يعنى تسقط و مقصود از آن دندانهاى شيرى است .
قوله : متغيّره : خبر است براى [ كانت ] .
قوله : ثمّ تنبت كذلك : يعنى تنبت بعد السقوط متغيرة كما كانت قبل السقوط كذلك .
قوله : فان حكموا بكونه لعلة : ضمير در [ بكونه ] به نباتها سوداء راجع است .
متن :
و تثبت دية السن بقلعها مع سنخها إجماعا ، و بدونه استيعاب ما يبرز عن اللثة على الأقوى .
فرع
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ديه دندان زمانى ثابت مىگردد كه جانى آن را با ريشه بكند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در صورتى كه با ريشه بكند بالاجماع ديه ثابت است و به فرضى كه تنها قسمت ظاهر و بيرون آمده از لثه را بكند على الاقوى بايد ديه را
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 246
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٦