در قسمت بالا دو دندان جلو كه پهلوى هم واقعند به نام ثنايا خوانده مىشوند و در طرفين ايندو دو دندان قرار گرفته بنام دندانهاى رباعيّه و در دو ظرف رباعيّه دو دندان واقع است بنام دندانهاى نيش پس مجموع دندانهاى مقدّم در قسمت فوق شش تا است كه همين تعداد و با همين كيفيّت در قسمت پائين قرار گرفتهاند و بدين ترتيب تعداد دندانهاى مقدّم دوازده تا است كه ديه تمامشان ششصد دينار است ، يعنى ديه هريك پنجاه دينار مىباشد .
و در شانزده دندان كه در قسمت مؤخّر و عقب دهان قرار گرفتهاند يعنى چهار دندان ضواحك و دوازده دندان اضراس چهار صد دينار ثابت است و نحوه قرار گرفتنشان اينطور است :
در قسمت بالا دو دندان هركدام در طرفى از دندان نيش واقعند
يعنى يكى در جنب دندان نيشى كه طرف راست دهان واقع است و ديگرى در پهلوى دندان نيشى كه در سمت چپ دهان قرار گرفته و بعد ز آنها در هرطرف سه دندان بنام دندانهاى ضرس كه بدندان آسيا معروفند قرار گرفتهاند ، بنابراين در قسمت بالاى دهان در طرف راست يك دندان ضاحك و سه دندان ضرس و در سمت چپ نيز به همين ترتيب يك دندان ضاحك و سه دندان ضرس قرار گرفته كه مجموعشان هشت مىشود و همين تعداد با همين كيفيّت در پائين واقع استكه بدنين ترتيب مجموع آنها شانزده دندان مىشود كه در آنها چهار صد دينار بوده كه بر آنها توزيع و تقسيم شده و در نتيجه ديه هريك بيست و پنج دينار مىباشد .
و همانطورى كه مصنف عليه الرحمه فرمودهاند در ديهاى كه براى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 244
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٤