دندانها گفته شد فرقى نيست بين اينكه خلقت آنها اينطور باشد كه سفيد بوده يا سياه و يا زرد باشند يعنى ابتداء كه دندانها روئيده و به نام دندانهاى شيرى معروفند متغيّر بوده و پس از آنكه افتاده و بجايش دندانهاى جديد درآمد آنها نيز به همان كيفيّت باشند .
ولى اگر دندانهاى قبل از افتادن يعنى دندانهاى شيرى سفيد و سالم بوده و پسى از سقوط و در آمدن سياه باشند در قبال جنايت بر چنين دندانهائى بايد به عارفين و اهل خبره رجوع كرد پس اگر ايشان گفتند رنگ سياهى آنها معلول علّت و مرضى است پس ارش ثابت بوده و در غير اين صورت جانى موظّف است به پرداخت ديه .
قوله : و هى ثمان و عشرون : ضمير [ هى ] به اسنان راجعست .
قوله : توزيع الدّية عليها متفاوتة : ضمير در [ عليها ] به اسنان راجع بوده و كلمه [ متفاوتة ] منصوب است تا حال باشد از [ ديه ] .
قوله : منها : كلمه [ من ] به معناى تبعيض بوده و ضمير مجرورى آن به اسنان برمىگردد .
قوله : و مثلها من اسفل : ضمير در [ مثلها ] به ثنيّتان و رباعيّتان و نابان راجع است .
قوله : و فى الخير الستّة عشرة : كلمه [ الستة عشرة ] صفت است براى [ الاخير ] چنانچه [ الاثنى عشر ] صفت براى [ المقاديم ] مىباشد .
قوله : اربعة من كلّ جانب من الجوانب الاربعة ضاحك : يعنى چهار دندان در جوانب چهارگانه واقعند به اين نحو كه دوتا در بالا هركدام در طرفى از راست و چپ و دوتا به همين كيفيّت در قسمت پائين و بهركدام اصطلاحا دندان ضاحك گويند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 245
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٥