در صورتى كه عاقل باشد اگر اظهار اسلام نمود مسلمان محسوب شده لاجرم اگر والد الرّشده او را بكشد قاتل را بواسطهاش قصاص مىنمايند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ الرّشده ] بفتح راء و كسر آن خلاف ولد الزّنا باشد يعنى موردى كه ولادتش بر طريق شرع صورت گرفته است اگرچه شبهه باشد و بهر تقدير مقصود اين است كه وقتى ولد الزّنا بالغ شد و در حال سلامت عقل كلمه شهادتين را گفته و بدين ترتيب اظهار اسلام نمود مسلمان محسوب مىشود در نتيجه اگر كسى ولد رشده مىباشد وى را بقتل رساند قاتل را مىكشند زيرا قاتل و مقتول هردو در اسلام با هم مستاوى بوده لاجرم شرط قصاص موجود است .
امّا اگر ولد رشده او را پيش از بلوغ بكشد قصاصش نمىكنند و نيز نبابر رأى كسانى كه ولد الزّنا را مطلقا كافر مىدانند و لو پس از بلوغ و اظهار اسلام اگر مسلمانى وى را بكشد مطلقا او را قصاص نمىكنند زيرا بنابراين رأى بين قاتل و مقتول تساوى در دين نيست .
قوله : و اظهر الاسلام : مقصود از [ اظهار السلام ] بر زبان جارى كردن شهادتين مىباشد .
قوله : و ان كان لشبهة : ضمير در [ كان ] بولد الرّشده راجعست
قوله : لتساويهما فى الاسلام : ضمير تثنيه به ولد الزّنا و ولد - الرّشده راجعست .
قوله : و لو قتله قبل البوغ : ضمير فاعلى در [ قتله ] به ولد الرشده و ضمير مفعولى به ولد الزّنا عود مىكند .
قوله : لم يقتل به : ضمير نائب فاعلى در [ لم يقتل ] بولد الرشده
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 171
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٧١