اجماع بر فمروده ايشان منعقد است بلكه اتفاق ارباب فتوى بر خلاف فرموده وى قائم مىباشد .
مرحوم مصنف در كتاب شرح ارشاد فرمودهاند :
حقّ اينست كه اين مسئله يعنى كشتن مسلمانى را كه بر قتل اهل كتاب اعتياد پيدا كرده اجماعى و اتفاقى است چه آنكه در آن احدى از علماء غير از مرحوم ابن ادريس مخالفت نكرده و قبل از ايشان اجماع بر آن نيز قائم بوه است و مخالفت وى هيچ منافاتى با تحقّق اجماع ندارد و اگر اين گونه از مخالفت كه صاحبش مشخّص و معلوم بوده در تحقق اجماع قادح و مؤثر باشد ابدا اجماعى در فقد نبايد وجود داشته باشد البته اين را انكار نبايد نمود كه بر عدم قتل مسلمان در مقابل كشتن كافر اجماع و اتفاق منعقد است امّا اين اجماع مختصّ بموردى است كه مسلمان در كشتن ايشان معتاد نشده باشد .
سپس مرحوم مصنف مىفرماين :
عجبتر از فرموده ابن ادريس ( ره ) آنكه مصنف عليه الرحمه قول ياد شده را در متن با كلمه [ قيل ] كه مشعر بضعف آن است نقل فرمده در حالى كه بر صحّت آن اجماع منعقد مىباشد و آن را خود مرحوم مصنف در كتاب شرح ارشاد كه قبل از تصنيف لمعه به رشته تحرير در آمده ادّعاء فرموده و مرحوم علامه در كتاب مختلف الشيعه براى فرموده ابن ادريس به روايت محمّد بن قيس از مولانا الباقر عليه السلام تمسّك جسته ، در اين روايت آمده است :
مسلمان را بخاطر ذمّى قصاص نمىكنند .
سپس خود علامه عليه الرحمه از آن جواب داده و فرموده است :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 152
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٥٢