منتهى مردم آن را حقير و كوچك پنداشتهاند .
سپس مىفرماين :
تحريم شراب و آبجو منحصر و مختصّ به موردى نيستكه بطور خالص آشاميده شوند بلكه ولو با غيرشان ممزوج شده و احيانا مستهلك نيز شده باشند باز حرام هستند .
قوله : فى الشرب : مقصود حدّ شرب خمر مىباشد .
قوله : و لا يختص عندنا : يعنى عند الشيعة .
قوله : و لا يختص التحريم بالقدر المسكر منه : ضمير در [ منه ] به خمر راجع است .
قوله : لادمانه : كلمه [ ادمان ] بر وزن اجلاس ، يعنى مداومت نمودن .
قوله : او قلّة ما تناول منه : ضمير در [ منه ] به خمر راجعست .
قوله : او خروج مزاجه عن حدّ الاعتدال : ضمير در [ مزاجه ] به شارب خمر راجع است .
قوله : يحرم تناول القطرة منه : ضمير در [ منه ] بخمر برميگردد .
قوله : فما فوقها : يعنى فوق يك قطره .
قوله : لانّه عندنا بمنزلة الخمر : ضمير در [ لانّه ] به فقاع عود مىكند .
قوله : و فى بعض الاخبار هو خمر مجهول : مقصود از آن حديثى است كه مرحوم شيخ الطائفه آن را در ج ( 9 ) ص ( 124 ) از كتاب تهذيب به اين شرح نقل فرموده :
محمّد بن احمد بن يحيى ، از احمد بن الحسين ، از محمد بن اسماعيل
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 5
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥