فرع
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر كسى مكرّر براى مرّات عديده شرب مسكر كرد مجموع آنها يك بار حساب شده و جهت تمام آنها يك حد بيشتر بوى نمىزنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اين حكم در جائى است كه بين مرّات مذكور حدّى فاصله نشده باشد چنانچه حكم غير شرب خمر از معاصى ديگرى كه موجب حدّ هستند همين مىباشد .
قوله : كغيره ممّا يوجب الحدّ : ضمير در [ كغيره ] بشرب خمر راجعست .
متن :
و يقتل مستحل الخمر إذا كان عن فطرة و لا يستتاب ، لأنه مرتد من حيث إنكاره ما علم من دين الإسلام ضرورة .
و قيل : و القائل الشيخان : يستتاب شاربها عن فطرة . فإن تاب ، و إلا قتل . و الأقوى الأول . نعم لو كان عن ملة استتيب قطعا كالارتداد بغيره فإن تاب ، و إلا قتل ، و تستتاب المرأة مطلقا
فرع
شرح فارسى :
مرحو مصنف مىفرماين :
كسى كه شرب خمر را حلال مىداند مرتد بوده و در صورتى كه ارتدادش فطرى باشد واجب القتل مىباشد .
و بعضى از فقهاء فرمودهاند :
وى را نكشته بلكه توبهاش مىدهند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 31
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١