در اين روايت آمده :
سائل مىگويد : محضر امام عليه السلام عرضه داشتم از كجا دست را واجبست قطع نمود ؟
حضرت انگشتان مبارك را باز فرموده و اظهار نمودند از اينجا ، يعنى از مفصل كف دست و انگشتان .
و نيز فرموده امام صادق عليه السلام در روايت ابو بصير :
حضرت در اين روايت فرمودند : قطع از وسط كف لازم بوده و نبايد انگشت شصت را قطع نمود .
لازم بتذكر است كسى كه انگشتان دستش ناقص است از نظر حكم فرقى نيست بين آنكه خلقتا نقص عضو داشته يا بواسطه عارضه و حادثهاى انگشتانش ناقص شده باشد .
قابل توجه آنكه اگر كسى انگشتانش بيش از مقدار معمول بود قطع آن جايز نيست زيرا حكم محمول بر مقدار متعارف و معمولى است ، بنابراين اگر باقى گذاردن اين انگشت زائد موقوف بر قطع نكردن يكى از انگشتان معمولى باشد واجب است جهت محفوظ گذاردن آن انگشت مزبور را نيز نبرند .
سپس مىفرماين :
اگر از مچ در يك دست دو كف روئيده باشد لازم است انگشتان كف اصلى را بريده و آنديگرى را به حال خود باقى بگذارند مشروط باينكه كف اصلى از فرعى ممتاز و مشخصّ باشد و در صورت اشتباه امر مشكل مىشود .
قوله : الواجب فى هذا الحدّ : يعنى حدّ سرقت .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 185
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٥