عدا الإبهام ، لصحيحة الحلبي عن الصادق عليه السلام قال
قلت له : من أين يجب القطع ؟ فبسط أصابعه و قال : من هاهنا
، يعني من مفصل الكف
و قوله في رواية أبي بصير
القطع من وسط الكف و لا يقطع الإبهام
، و لا فرق بين كون المفقود خلقة ، أو بعارض و لو كان له إصبع زائدة لم يجز قطعها حملا على المعهود فلو توقف تركها على إبقاء إصبع أخرى وجب و لو كان على المعصم كفان قطع أصابع الأصلية إن تميزت ، و إلا فإشكال .
مسئله يازدهم كيفيت و مقدار قطع دست در سارق
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
واجب است انگشتان چهارگانه دست راست را بريده و كف دست و انگشت شصت را به حال خود باقى بگذارند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه : سارق وقتى براى بار اوّل سرقت نمود واجب است چهار انگشت دست راست وى يعنى تمام انگشتان دست راست به استثناى شصت را قطع نموده و كيف دست و انگشت شصت را باقى بگذارند .
البته اين حكم در مورد كسى است كه داراى پنج انگشت باشد ، امّا اگر كمتر از آن بود بر قطع همان انگشتان موجود اكتفاء مىكنند و لو يك انگشت باشد ولى در اين فرض نيز انگشت شصت را بايد باقى بگذارند .
و دليل اين حكم صحيحه حلبى از مولانا الصّادق عليه السلام است ،