ولى تعداد آنها بسيار بوده و مشهور نيز به آنها عمل كردهاند ولى اين مقدار كفايت نكرده و در مقام تخصيص حكم اجماعى بلكه حكمى كه نصوص صحيحه بر آن دلالت دارند نافع و كارگشا نمىباشد .
فرع
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر درخت بواسطه نظر و ديد مالك مراقبت و مراعات گردد حكم درختى را كه در حرز است دارد از اينرو سارق ميوه چنين درختى بايد دستش بريده شود ، البته اين حكم مشروط است به اينكه نظر و مراقبت مذكور را به حرز ملحق بدانيم .
قوله : و ان كان محرزا بحائط : ضمير در [ كان ] بثمر راجعست .
قوله : لاطلاق النّصوص الكثيرة الخ : از جمله اين نصوص به حديث ذيل مىباشد كه مرحوم صاحب وسائل آنها را در ج ( 18 ) ص ( 517 ) نقل فرموده :
حديث اول
محمّد بن الحسن ، باسنادش از احمد بن محمّد بن عيسى ، از محمّد بن سنان ، از حمّاد بن عثمان و از خلف بن حمّاد ، از ربعى بن عبد اللّه ، از فضيل بن يسار ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام قال :
اذا اخذ الرّجل من النّخل و الزّرع قبل ان يصرم فليس عليه قطع ، فاذا صرم النّخل و حصد الزّرع فاخذ قطع .
حديث دوم
محمّد بن الحسن باسنادش از محمّد بن علىّ بن محبوب ، از احمد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 137
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٧