4 - ديوارى را روى او خراب كنند .
5 - وى را از بلندى به زير پرتاب كنند .
سپس مرحوم مصنف مىفرماين :
و جايز است بين دوتا از عقوبات پنجگانه جمع كنند بطوريكه يكى از آنها سوزاندن باشد .
شارح ( ره ) در ذيل [ او الرّجم ] مىفرماين :
يعنى وى را با سنگ بايد رجم نمايند اگرچه صفت زانى را كه استحقاق سنگسار را دارد نداشته باشند .
و در دنباله [ بالقائه من شاهق ] مىفرماين :
همچون ديوار بلندى كه وقتى مثل وى را از آن به زير بياندازند كشته مىشود .
و بعد در ذيل [ بين اثنين منها ] مىفرماين :
ضمير در [ منها ] به هذه الخمسة راجع بوده و مراد اينست كه :
فاعل را مىتوان به دو عقوبت پنجگانه معاقب ساخت بطورى كه يكى از آن دو سوزاندن بوده و ديگرى يكى از چهار امر ديگر باشد مثلا وى را ابتداء با شمشير يا سنگسار يا پرتابش از بلندى و يا منهدم ساختن ديوارى برسرش كشته و پس از آن جنازهاش را آتش بزنند تا بدينوسيله ديگران را از ارتكاب اين عمل ناشايست بيشتر ردع و زجر نمايند .
قوله : محصنا كان : ضمير در [ كان ] به فاعل راجعست .
قوله : و قتله : يعنى و قتل الفاعل .
قوله : و ان لم يكن بصفة الزانى : يعنى عبارت : اصابة فرج بالعقد الدّائم او الملك فى حالة البلوغ و العقل و الحرّية الى آخر العبارة
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 235
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣٥