گويا ناقل حديث ولد الزّنا را همچون ولد ملاعنه پنداشته است .
قوله : من الطرفين : يعنى از طرف پدر و مادر .
قوله : يرثه ولده و زوجته : ضمائر تمامى به ولد الزّنا راجع مىباشند .
قوله : لا ابواه : ضمير مجرورى به ولد الزّنا راجعست .
قوله : و لا من يتقرّب بهما : ضمير تثنيه در [ بهما ] به ابواه بر مىگردد .
قوله : لانتفائه عنهما : ضمير در [ انتفائه ] بولد الزّنا و در [ عنهما ] به ابواه بر مىگردد .
قوله : فلا يرثانه : ضمير تثنيه به ابوين و ضمير مفرد منصوبى به ولد الزّنا بر مىگردد .
قوله : و لا يرثهما : ضمير فاعلى به ولد الزّنا و ضمير مفعولى به ابوان راجع است .
قوله : انتفى عنه : ضمير در [ انتفى ] به ولد الزّنا و در [ عنه ] به احد الطّرفين بر مىگردد .
قوله : و ورثه الآخر : ضمير منصوبى به ولد الزّنا راجعست .
قوله : و من يتقرّب به : ضمير در [ به ] به الآخر بر مىگردد .
قوله : اى عدم الوارث له : ضمير در [ له ] به ولد الزّنا بر مىگردد .
قوله : و من بحكمهما على ما ذكرنا : مقصود از [ من بحكمهما ] وارثين ولد الزّنا در فرضى كه زنا از يك طرف بوده مىباشد .
قوله : فالضّامن لجريرته : يعنى جريره ولد الزّنا .
قوله : و مع عدمه : يعنى عدم ضامن جريره .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 266
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦٦