[ ميراث ديه جنين ]
مسئله چهارم
ديه جنين را پدر و مادرش و هركسى كه بواسطه ايندو يا تنها از طرف پدر با آن قريب و نزديك گرديده و همچنين كسانى كه وارث سببى محسوب مىشوند به ارث مىبرند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ جنين ] فرزندى است كه در شكم مادر بوده چه آنكه تا مادامى كه از شكم خارج نشده به آن اين اسم را اطلاق مىنمايند ، حال اگر شخصى جنايت كرده و آن را اسقاط نمود ديه آن را لازم است به پدر و مادر و اقرباى ابوينى آن بپردازد يعنى در وحله اوّل اگر پدر و مادر حايت داشتند لازم است ديه را تحت عنوان ميراث به آن دو بسپارد و اگر ايشان نبودند مثل اينكه آن دو نيز با جنين فوت كرده باشند ، يا مثلا پدر قبلا مرده و مادر بواسطه جنايت مزبور با جنين يك جا درگذشته باشد و بهر تقدير با نبودن پدر و مادر لازم است ديه را به اقرباى ابوينى يا كسانى كه تنها از طرف پدر با آن منتسب مىباشند نظير اخوه بدهند .
و همچنين با نبودن اقرباى نسبى لازم است آن را به وارث سببى همچون معتق پدر جنين ردّ كنند .
تبصره
از اينكه مرحوم مصنف ارث را به اقرباى ابوينى و ابى اختصاص داد اينطور فهميده مىشود كه اقرباى مادرى بطور مطلق از اين ميراث بهره و نصيبى ندارند اعمّ از اينكه كلاله پدرى يا ابوينى در حيات بوده يا مفقود باشند و قبلا گفتيم كه در اينمسئله بين فقهاء اختلاف است .