قوله : انفردت او جامعت : ضمائر فاعلى بكلاله ابى راجعند .
قوله : كلالة الام او الاجداد : يعنى جامعت كلالة الاب مع كلالة الام او الاجداد .
قوله : او هما : يعنى كلاله ابى با هردو ( يعنى كلاله امّى و اجداد ) اجتماع كند .
قوله : فلها مع كلالة الام : ضمير در [ فلها ] به كلاله ابى راجع است .
قوله : ما زاد عن السدس : در صورتى كه كلاله امّى واحد بوده باشد چه آنكه در اين فرض سدس ما ترك به كلاله امّى بايد داده شود و زائد بر آن نصيب كلاله ابى مىباشد .
قوله : او الثلث : در فرضى كه كلاله امّى متعدّد باشند زيرا در اين صورت ثلث ما ترك به كلاله امّى داده شده و باقيمانده تعلّق بكلاله ابى دارد .
قوله : و مع الاجداد : يعنى در صورتى كه كلاله ابى با اجداد اجتماع كنند .
قوله : ما فصّل فى كلالة الابوين : يعنى آنچه در محلّش مقرّر و بيان شده در ارتباط با مسئله اجتماع كلاله ابوينى با اجداد عينا درباره كلاله ابى با اجداد نيز بايد تقرير گردد .
قوله : من المساواة الخ : بيان است از براى ما فضّل و تساوى در صورتى است كه با كلاله ابى اجداد ابى اجتماع كنند كه آنها را به منزله كلاله ابى به همان تقريرى كه در شرح گذشت فرض مىكنند .
قوله : و التفضيل : در صورتى كه با كلاله ابى اجداد امّى اجتماع
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 22
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢