سبع عشرة : من الجانب الأيمن تسع ، و من الأيسر ثمان فهو ذكر و كذا لو تساويا و كان في الأيسر ضلع صغير ناقص .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
سپس حكم خنثا اين است كه مطابق آلتى كه بول ديرتر از آن قطع مىشود ارث مىبرد و در صورتى كه اين نشانه و علامت نيز در او مفقود باشد خنثاى مشكل مىگردد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه : اگر بول خنثا از هردو آلت دفعتا با هم خارج گرديد بنابر مشهور حكم آنست كه از هركدام كه ديرتر قطع شد ويرا به آن ملحق مىكنيم .
و برخى از فقهاء فرمودهاند :
حكم آنست كه وى را به آن آلتى ملحق بايد نمود كه بول زودتر قطع مىشود .
سپس شارح ( ره ) مىفرماين :
و با وجود يكى از اوصاف مذكوره تمام احكام كسى كه خنثا به او ملحق شده در حقّش جارى مىگردد و اصطلاحا او را خنثاى واضح ميخوانند و در صورتى كه بول خارج از آلتين از حيث شروع و انقطاع با هم مساوى باشند وى را خنثاى مشكل گويند و اصحاب در حكم او با هم اختلاف دارند .
بعضى از فقهاء فرمودهاند :
بايد دندههاى او را شمرد ، پس اگر مجموع دندههاى وى از دو جانب هيجده تا باشد مؤنث بوده و در صورتى كه به هفده تا برسد به اين نحو كه دندههاى طرف راست نهتا و دندههاى طرف چپ هشتتا
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 205
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠٥