قوله : ورثه اولاده : ضمير منصوبى در [ ورثه ] و مجرورى در [ اولاده ] به معتق راجع است .
قوله : فان لم يكن له ولد ذكور : ضمير در [ له ] بمعتق بر ميگردد
قوله : ورثه عصبته : ضمير منصوبى در [ ورثه ] و ضمير مجرورى در [ عصبته ] به معتق راجع مىباشد .
قوله : دون غيرهم : يعنى دون العصبة .
قوله : و ان كان امرأة : ضمير در [ كان ] بمعتق بر مىگردد .
قوله : ورثه عصبتها : ضمير منصوبى در [ ورثه ] به معتق و ضمير مجرورى در [ عصبتها ] به امرأة بر مىگردد .
قوله : مطلقا : اعم از اينكه زن ولد مذكّر يا مؤنث داشته يا نداشته باشد .
قوله : دون غيرهم : يعنى دون العصبة .
قوله : و هو كقول النّهاية : ضمير [ هو ] به مذهب الشيخ راجع است .
قوله : الّا انّه جعل الوارث الخ : ضمير در [ انّه ] و [ جعل ] به مرحوم شيخ در كتاب خلاف بر مىگردد .
قوله : ذكور اولاده و اناثهم : ضمير در [ اولاده ] به رجل و در [ اناثهم ] به اولاد بر مىگردد .
قوله : الى رواية عبد الرّحمن بن الحجّاج عن الصادق عليه السلم : مرحوم صاحب وسائل اين روايت را در كتاب وسائل طبع جديد ج ( 17 ) ص ( 540 ) به اين شرح نقل فرموده است :
محمّد بن يعقوب ، از صفوان بن يحيى ، از عبد الرّحمن بن الحجّاج ،
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 182
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٢