حكم اين است كه ميراث مردود تنها بر قرابت ابوينى مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مرحوم مصنف در اينجا سه صورت فرض كردهاند :
1 - آنكه از ميّت يك خواهر پدر و مادرى با يكنفر از كلاله مادرى باقى مانده باشد كه طبق آنچه قبلا گفته شد به كلاله مادرى سدس و بقيّه را به كلاله ابوينى مىدهند .
2 - آنكه از ميّت يك خواهر پدر و مادرى با جماعتى از كلاله مادرى باقى مانده باشد كه ابتداء به كلاله مادرى ثلث داده شده و آنگاه هر چه باقى مانده است به كلاله ابوينى بايد بدهند .
2 - آنكه از ميّت دو خواهر ابوينى با يكنفر از كلاله مادرى باقيمانده باشد كه در اينجا اوّل دو ثلث ما ترك به دو خواره ابوينى داده شده و سپس سدس آن را به كلاله مادرى مىدهند و آنچه از ما ترك پس از اعطاء نصيب ورّاث باقى مىماند به كلاله ابوينى بر مىگردد بنابراين مال مردود يعنى مبلغ زائد بر فرائض صرفا به قرابت ابوينى يعنى خواهر يا اختان بر مىگردد .
سپس مىفرماين :
آنچه نقل شد رأى مشهور علماء است و در مقابل مرحوم حسن بن ابى عقيل و فضل بن شاذان منحصرا فرمودهاند :
باقى از فرائض بالنسبة به تمام ورّاث بر مىگردد لذا در فرض اوّل فاضل را بطور ارباعا و در دو فرض اخير بنحو اخماسا بايد تقسيم كرد .
مؤلف گويد :
در فرض اوّل كه از ميّت يك خواهر ابوينى با يك كلاله مادرى اجتماع
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 12
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢