قوله : الزّوجيّة من الجانبين : يعنى زوجيت از هردو جانب سبب ارث است چه از طرف شوهر و چه از جانب آن .
قوله : و ولاء الاعتاق : كلمه [ ولاء ] بفتح واو بوده و مرحوم شارح در كتاب مسالك فرمودهاند :
مقصود از [ ولاء ] اين است كه يكى از دو نفر به ديگرى چنان نزديك گردد كه از هم ارث برده بدون اينكه بينشان نسبت و زوجيّتى ثابت باشد
قوله : و يقدّم على ضمان الجريرة : ضمير در [ يقدّم ] به اعتاق راجع است .
قوله : المقدّم على ولاء الامامة : كلمه [ المقدّم ] صفت است براى [ ضمان الجريرة ] .
قوله : قد سبق بعضها : مانند لعان بين زن و شوهر و نيز عمل زنا كه موجب متولّد شدن فرزند شود كه گفته شد نه پدر از چنين فرزندى ارث برده و نه فرزند از پدر و همچنين مانند قرضى كه به قدر تمام ما ترك ميّت باشد .
قوله : و يذكر بعضها فى تضاعيف الكتاب : ضمير در [ بعضها ] به موانع راجع بوده و كلمه [ تضاعيف ] يعنى اثناء و لابلاى ابحاث .
قوله : و غيره : يعنى و غير كتاب .
قوله : و قد جمعها المصنف : ضمير مفعولى در [ جمعها ] به موانع راجع است .
قوله : و ذكر منها هنا ستة : ضمير در [ ذكر ] به مرحوم مصنف و در [ منها ] به موانع بيستگانه راجع بوده و مشاراليه [ هنا ] كتاب لمعه يعنى متن اينجا مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 19
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٩