آلودهگى و چربى كه از طعام در دستها مىماند .
و در روايت ديگر آمده است :
پس از فراغت از طعام و برداشتن ابتداء كسى كه در طرف راست درب نشسته تسهايش را بشويد اعمّ از آنكه آزاده بوده يا بنده باشد .
قوله : اذا اراد غسل ايديهم : ضمير در [ اراد ] به صاحب طعام و در [ ايديهم ] به حاضرين سر سفره راجعست .
قوله : به من على يمينه : يعنى يمين صاحب طعام .
قوله : يبدء به من على يساره : ضمير در [ يبدء ] به صاحب طعام راجع است .
قوله : ثمّ يغسل هو اخيرا : ضمير [ هو ] به صاحب طعام راجعست .
قوله : روى ذلك عن الصادق عليه السّلام : اشاره است به حديثى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج ( 16 ) ص ( 474 ) به اين شرح نقل فرموده :
محمّد بن يعقوب ، از عدّهاى اصحاب ، از احمد بن محمّد بن خالد ، از عثمان بن عيسى ، از محمّد بن عجلان ، از مولانا ابيعبد اللّه عليه السّلم قال :
الوضوء قبل الطعام يبدء صاحب البيت لئلا يحتشم احد ، فاذا فرغ من الطّعام بدء به من على يمين الباب حرّا كان او عبدا .
قوله : و تأخيره آخرا الخ : اشاره است به روايت ديگرى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج ( 16 ) ص ( 474 ) باينشرح نقل فرموده :
كلينى ( ره ) در حديث ديگر آورده كه :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 405
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٠٥