ما على اليد من سهك الطعام و زهمته و في رواية أنه يبدأ بعد الفراغ به من على يمين الباب حرا كان أو عبدا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ح : مستحب است در شستن اوّل صاحب طعام ابتداء به آن نموده و سپس كسى كه در سمت راست وى نشسته دستهايش را بشويد و در شستن دوّم ابتداء كسى كه طرف چپش قرار گرفته دستهايش را شستشو دهد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اين است كه در سر سفره وقتى قبل از خوردن طعام آن براى شستن دستهاى حاضرين آوردند مستحبّست صاحب سفره ابتداء به آن نموده و پس از آن كسى كه در طرف راست او نشسته و دستهايش را شسته و آب را دور داده تا به آخرين نفر برسد .
و در شستن دوّم كه پس از فراغت از خوردن غذا و جمع كردن سفره است اوّل شخصى كه در طرف چپ وى واقع شده دستهايش را شسته و آن را دور داده و آخرين نفرى كه دستهايش را ميشويد صاحب سفره باشد .
اين مضمون از مولانا الصّادق عليه السّلام روايت شده و علت ابتداء نمودن صاحب سفره به شستن را اين فرمودند كه ديگران از آن حياء نموده و ايشان نيز بمتابعت وى دستها را بشويند و بتناول غذا مشغول شوند و علّت تأخير در شستن دوّم را اينطور بيان فرمودند كه وى اولى و سزاوارتر است از ديگران به صبر كردن بر آلوده و چرب بودن دستها .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ غمر ] در فرموده امام عليه السّلام بفتح عين و ميم بوده و به معناى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 404
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٠٤