راجع است .
قوله : او اختلّ غيره من الشّرائط : ضمير در [ غيره ] به سبق الزّوج بالقذف راجعست .
قوله : كاختلاف كلامهم : يعنى كلام شهود .
قوله : فى الشّهادة : يعنى در مقام شهادت و مقصود اين است كه كلام شهود در حين شهادت با يكديگر از حيث زمان يا مكان و يا كفيّت وقوع فعل مثلا مختلف درآمد مثلا يكى از شهود اظهار كرد كه فعل در روز چهارشنبه واقع شده و ديگرى آن را به روز سهشنبه استناد داد .
قوله : او ادائهم الشّهادة مختلفى المجلس : ضمير در [ ادائهم ] به شهود راجع بوده و مراد اينست كه چهار شهادت بطور متناوب و متعاقب در جلسات متعدّد شهادت دادند .
قوله : او عداوة احدهم لها : ضمير در [ احدهم ] به شهود و در [ لها ] به زوجه راجعست .
قوله : او فسقه : يعنى فسق احدهم .
قوله : فانّها حينئذ لاتحدّ : ضمير در [ انّها ] و [ لاتحدّ ] به زوجه راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين اختلال الشّروط مىباشد .
متن :
( و يلاعن الزوج ) لإسقاط الحد عنه بالقذف ، ( و إلا ) يلاعن ( حد ) ، و يحد باقي الشهود للفرية .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
10 - زوج بواسطه قذفى كه نموده بايد لعان كرده و حدّى را كه به ذمّهاش آمده بدين وسيله اسقاط كند و در غير اين صورت بايد حدّ بخورد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 199
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٩٩