مىبايد واقع سازد اجراء كند اين كلام بسيار بعيد است چون متصدّى لعان بايد قطع و جزم به انتفاء فعل و نسبتى كه قاذف داده داشته باشد در حالى كه چنين قطع و جزمى از وارث مستحيل و غير ممكن مىباشد .
و اگر هم بخواهد آن را بر نفى علم واقع سازد اين نحو از اجزاء صيغه موجب تغيّر صورتى است كه شرعا نقل گرديده .
و از همه اين تقريرات و استدلالات كه بگذريم بايد گفت :
ارث بواسطه موت زوجه استقرار پيدا كرده پس وجهى ندارد لعانى كه بعد از استقرار مىخواهد واقع شود آن را اسقاط نمايد .
قوله : و لا ينتفى الارث بلعانه بعد الموت : ضمير در [ لعانه ] به زوج راجعست .
قوله : كما لا ينتفى الزّوجيّة بلعانه قبله : ضمير در [ بلعانه ] به زوج و در [ قبله ] به موت زوجه راجعست .
قوله : رواية ابى بصير عن الصّادق عليه السّلام : روايت مذكور را مرحوم شيخ در تهذيب طبع جديد ج 8 ص 190 به اين شرح نقل فرموده است :
ابو بصير از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام فى رجل قذف امرأته و هى فى قرية من القرى فقال السّلطان :
مالى بهذا علم عليكم بالكوفة ، فجائت الى القاضى لتلاعن ، فماتت قبل ان يتلاعنا ، فقالوا هولاء لا ميراث لك .
فقال ابو عبد اللّه عليه السّلم : ان قام رجل من اهلها مقامها فلا عنه فلا ميراث له و ان ابى احد من اوليائها ان يقوم مقامها اخذ الميراث زوجها .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 195
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٩٥