قوله : اخرجها الى مسكن مناسب : ضمير فاعلى در [ اخرجها ] به [ مطلّق ] و ضمير مفعولى به [ مطلّقه ] راجع است .
متن :
و لو مات فورث المسكن جماعة لم يكن لهم قسمته حيث ينافي القسمة سكناها ، لسبق حقها إلا مع انقضاء عدتها .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
اگر مطلّق فوت كرد و خانهاى كه زن در آن طلاق داده شده به ارث به جماعتى از بازماندگان مطلّق رسيد حكم آن است كه ايشان تا زمان انقضاء عدّه حق تقسيم خانه را ندارند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل اين حكم آن است كه قسمت با سكناى مطلّقه و ابقاء وى در خانه تنافى دارد و چون حق وى اسبق و اقدم است لاجرم ورّاث از تقسيم مسكن ممنوع هستند مگر آنكه عدّه زن منقضى شده باشد .
قوله : و لو مات فورث المسكن جماعة : ضمير مستتر در [ مات ] به [ مطلّق ] راجع است .
قوله : لم يكن لم قسمته : ضمير در [ لهم ] به [ جماعت ] و در [ قسمته ] به [ مسكن ] راجع است .
قوله : حيث ينافى القسمة سكناها : كلمه [ حيث ] تعليلى بوده و ضمير در [ سكناها ] به [ مطلّقه ] راجع است .
قوله : لسبق حقّها : يعنى لسبق حق المطلّقه على الوارث .
متن :
هذا إذا كانت حاملا و قلنا لها السكنى مع موته كما هو أحد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 221
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢١