بايد نگهدارد دو حيض مىباشد .
البته اينحكم در جائى است كه زن حيض ببيند .
و دليل آن روايت محمد بن فضيل از مولانا ابى الحسن ماضى يعنى امام كاظم عليه السلام است كه فرمودند :
طلاق كنيز دو تا بوده و عدّهاش دو حيض مىباشد .
و زراره از امام باقر عليه السلام روايت كرده كه حضرت فرمودند :
بر زنيكه متعه شده همان تكليفى است كه بر كنيز مىباشد .
يعنى عدّه متعه همچون عدّه كنيز است پس مجموع اين دو روايت دليل است بر لزوم دو حيض .
بعضى از فقهاء فرمودهاند :
عدّه متعه دو [ قرء ] يعنى دو طهر است و دليل آن بر اينحكم روايت حسنه زراره از مولانا الباقر عليه السلام است كه فرمودند :
اگر مرد آزادى زنى مملوكه داشت طلاقش دو تا و عدهاش دو [ قرء ] مىباشد .
باضافه روايت صحيحهاى كه زراره از امام باقر عليه السلام نقل نمود مىباشد .
چه آنكه حضرت عليه السلام در اين روايت كه قبلا گذشت فرمودند :
بر زنيكه متعه شده همان تكليفى است كه بر كنيز مىباشد و در روايت حسنه حضرت فرمودند عدّه كنيز دو قرء است پس از انضمام ايندو اينطور بدست مىآيد كه عدّه متعه نيز دو قرء يعنى دو پاكى است نه دو حيض .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 321
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢١