مىشود و دليل ايشان بر اين رأى اينستكه معقوده به عقد منقطع نيز زوجه محسوب شده از اينرو لعان به او واقع مىشود چه آنكه آيه شريفه :
و الذين يرمون ازواجهم عام بوده و عمومش مورد بحث را شامل مىشود .
و دليل بر عام بودن آيه اينستكه كلمه [ ازواج ] جمع بوده و به ضمير اضافه شده و در محلّش مقرر است كه يكى از الفاظ عموم جمع مضاف مىباشد .
جواب از استدلال مزبور
از استدلالى كه گذشت اينطور جواب داده شده :
آيه شريفه همانطوريكه گفته شد اگرچه عام مىباشد ولى اين عموم بروايت صحيحهاى كه در اين باب وارد شده تخصيص خورده است و روايت صحيحه عبارتست از :
صحيحه ابن سنان از مولانا الصادق عليه السلام كه فرمود :
مرد آزاد با كنيز نمىتواند لعان كند و نيز با زن كافر ذميّه لعان جايز نيست چنانچه در زنيكه متعه شده اينفعل جارى نمىباشد و مثل همين روايت است روايت على بن جعفر عليه السلام كه از برادر بزرگوارش موسى بن جعفر عليهما السلام نقل شده .
البته صحيحه ابن سنان مشروعيّت لعان را بين مرد آزاد با زنان مذكور نفى نموده ولى چون از نظر آراء فقهاء بين حرّ و عبد فرقى نيست لاجرم مىتوان گفت لعان بطور مطلق واقع نمىشود اعم از آنكه شوهر حرّ بوده يا عبد باشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 306
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠٦