به متعه راجع است .
قوله : و لكن يلحق به الولد : ضمير [ به ] به زوج راجع مىباشد .
قوله : على تقدير ولادتها بعد وطئه : ضمير در [ ولادتها ] به زوجه و در [ وطئه ] به زوج عود مىكند .
قوله : بحيث يمكن كونه منه : ضمير در [ كونه ] به ولد و در [ منه ] به زوج عود مىكند .
قوله : لانّها فراش : ضمير در [ لانّها ] به زوجه راجعست .
قوله : و هو مروى : ضمير [ هو ] به الحاق ولد بزوج راجع است .
مؤلف گويد :
مقصود از روايت مشار اليها دو روايتى است كه در ذيل نقل مىشوند :
1 - محمد بن الحسن باسنادش از حسين بن سعيد از نضر از عاصم بن حميد از محمد بن مسلم از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام فى حديث فى المتعة قال :
قلت : ارأيت ان حبلت ؟
فقال : هو ولده . ( وسائل ج 14 ص 488 ) 2 - محمد بن يعقوب از على بن ابراهيم از پدرش و از عدهاى اصحاب از سهل بن زياد از ابن ابى نجران و احمد بن محمد بن ابى نصر از عاصم بن حميد از محمد بن مسلم از ابى عبد اللّه عليه الصلاة و السلام قال : قلت أرايت ان حبلت ؟
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 298
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩٨