فلها بما استحل من فرجها و يحبس عليها ما بقى عنده .
قوله : من اطلاقها : ضمير مؤنث به روايت راجع است و مقصود از [ اطلاق الرواية ] حمل نكردن آن و بظاهرش عمل نمودن است .
قوله : الدخول لا شئ لها : ضمير در [ لها ] بمرءة راجعست
قوله : فان كانت قد قبضته استعاده : ضمير فاعلى در [ كانت ] و [ قبضته ] به مرءه راجع بوده و ضمير مفعولى در [ قبضته ] به مهر عود مىكند و ضمير فاعلى در [ استعاده ] به رجل و ضمير مفعولى آن به مقبوض برمىگردد .
قوله : فان تلف فى يدها : ضمير فاعلى در [ تلف ] به مقبوض و ضمير مؤنث در [ يدها ] به مرءة راجعست .
قوله : ضمنته : ضمير فاعلى به مرءة و ضمير مفعولى به تالف عود مىكند .
قوله : مطلقا : اعم از آنكه تلف مستند به تعدى و تفريط بوده يا چنين نباشد .
قوله : و كذا لو دخل و هى عالمة بالفساد : ضمير فاعلى در [ دخل ] به رجل و ضمير [ هى ] به مرءة عود مىكند و مقصود اينستكه در اينفرض نيز زن مهريه را طلبكار نيست .
قوله : لانّها بغى : ضمير در [ لانها ] به مرءة راجع است و مقصود از [ بغىّ ] زناكار مىباشد .
متن :
و يجوز العزل عنها و إن لم يشترط ذلك في متن العقد و هو هنا موضع وفاق و هو منصوص بخصوصه ، و لأن الغرض الأصلي منه الاستمتاع دون النسل ، بخلاف الدوام و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 295
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩٥