وجه تسميه
در وجه تسميه اين قسم از نكاح به [ شغار ] وجوهى گفته شده كه ذيلا درج مىگردد :
1 - كلمه [ شغار ] مشتق است از [ شغر ] به معناى بلند نمودن يكى از دو پا مىباشد و بنابراين تقدير دو وجه در تناسب اين نكاح با مشتق منه آن گفته شده است :
الف : آنكه در نكاح رفع يكى از دو پا و بلندكردنش واقع ميگردد چه آنكه در وقت همبستر شدن بناچار مرد يا زن يا زن باينعمل مبادرت ميورزند فلذا ضرب المثلى كه در عرب مشهور است و ميگويند :
اشغرا و فخرا از همين قبيل و متضمن همين معنا مىباشد .
ب : اين نكاح چون مهر در آن مرفوع و ساقطست از اينرو با [ شغر ] در اصل رفع تناسب دارد .
2 - آنكه اين لفظ از [ شغر البلد ] به معناى خالى ماندن شهر از قاضى و سلطان مشتق مىباشد چه آنكه نكاح در اين فرض از مهر خالى است .
قوله : نكاح الشغار : بكسر شين و بفرموده شارح با فتحه نيز قرائت شده است .
قوله : و هو نكاح كان فى الجاهلية : ضمير [ هو ] بشغار راجع است .
قوله : و هو رفع احدى الرّجلين : ضمير [ هو ] به شغر راجع است .