روايت مزبور را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 62 به اين شرح نقل نموده :
محمد بن يعقوب از على بن ابراهيم از پدرش از نوفلى از سكونى از مولانا الصادق عليه السلام قال : زفّوا عرائسكم ليلا و اطعموا ضحى .
متن :
( و يضع يده على ناصيتها ) و هي ما بين نزعتيها من مقدم رأسها عند دخولها عليه ، و ليقل : "
اللهم على كتابك تزوجتها ، و في أمانتك أخذتها ، و بكلماتك استحللت فرجها ، فإن قضيت في رحمها شيئا فاجعله مسلما سويا ، و لا تجعله شرك شيطان
" شرح فارسى
مرحوم مصنف مىفرماين :
15 - مستحب است مرد دست بر ناصيه زن بگذارد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ناصيه عبارتست از قسمت جلو سر كه بين دو نزعه قرار گرفته .
منظور اين است كه در وقتى كه زن بر مرد داخل شده و بحجله وارد مىشود مرد مبادرت به اين عمل نمايد و سزاوار است در اينحال دعاء ذيل را مرد بخواند :
اللّهم على كتابت تزوّجتها ( بار خدايا بر طبق كتاب تو اين مخدرّه را تزويج نمودم ) .
و فى امانتك اخذتها ( و در امانت تو اخذ نمودم ) .
و بكلماتك استحلك فرجها ( و بواسطه الفاظ و كلماتى كه مقرّر فرمودى استمتاع از فرج او را بر خود حلال نمودم ) .
فان قضيت لى فى رحمها شيئا فاجعله مسلما سويا و لا تجعله
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 26
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦