چنين است :
اسب سوم : تالى .
اسب چهارم : بارع .
اسب پنجم : مرتاح .
اسب ششم : حظىّ .
اسب هفتم : عاطف .
اسب هشتم : مؤمّل [ به صيغه اسم فاعل از باب تفعيل ] .
اسب نهم : لطيم [ بفتح لام و كسر طاء ] .
اسب دهم : سكيت [ بضم سين و فتح كاف ] .
اسب اخير : فسكل [ بكسر فاء و سكون سين و كسر كاف يا به ضم فاء و كاف بر وزن قنفذ ] .
سپس مىفرماين :
ثمره ناميدن اسبان به اسامى كه نقل شد اين است كه اگر متعاقدين در ضمن عقد براى هريك از مجلّى و مصلّى تا آخر مالى شرط كنند بطورى كه براى سابق از هركدام مال بيشتر و براى لاحق كمتر باشد مالى كه به مجلّى بايد بدهند بيشتر از مصلّى و مال مصلّى بيشتر از تالى و همچنين تا آخر اين امر بايد مراعات شود .
مؤلف گويد :
ابو نصر فراهى در نصاب نام اسبان را با اندك تغييرى چنين منظوم نموده :
ده اسبند در تاختن هريكى را * به ترتيب ناميست آسان نه مشكل
مجلّى ، مصلّى ، مسلّى و تالى * چه مرتاح و عاطف حظى و مؤمل