هو العين
المستأجرة بأن قال : آجرتك البيت بمائة ، فقال : بل الدار أجمع بها حلف النافي ، لأصالة عدم وقوع الإجارة على ما زاد عما اتفقا عليه
و قيل : يتحالفان و تبطل الإجارة ، لأن كلا منهما مدع و منكر .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر موجر با مستأجر در مقدار شئ مستأجر با هم نزاع نمودند حكم اين است كه نافى بايد قسم بخورد .
مؤلف گويد :
صورت منازعه به اين نحو است كه يكى از دو نفر مدعيست مقدار مورد اجاره فلان قدر است و ديگرى آن را انكار نموده و مىگويد كمتر از آن مىباشد مثلا زيد مىگويد :
مورد اجاره دو خانه بوده ولى عمرو مىگويد يك خانه بيشتر نبوده است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ مستأجر ] بفتح جيم و مقصود از آن عين مستأجره است و سپس در تمثيل براى مورد بحث چنين مىفرماين :
مثلا موجر مىگويد : من به تو تنها يك اطاق را اجاره دادم در مقابل 100 تومان .
مستأجر مىگويد : اينطور نيست بلكه مجموع خانه را اجاره دادى .
همانطورى كه مرحوم مصنف فرموده حكم اينست كه نافى مقدّم بوده و بايد قسم بخورد ، بنابراين در مثال مذكر موجر قسم بر نفى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 171
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٧١