قوله : ان كان دفعه : ضمير فاعلى در [ دفعه ] بمتصرف و ضمير مفعولى آن به زائد عود مىكند .
قوله : لا عترافه باستحقاق المالك له : ضمير مجرورى در [ لا عترافه ] به متصرف و در [ له ] به زائد عود مىكند .
قوله : و وجب عليه دفعه ان لم يكن دفعه : ضمير مجرورى در [ عليه ] به متصرف و در [ دفعه ] به زائد راجعست چنانچه ضمير فاعلى در دفعه بمتصرف و ضمير مفعولى آن به زائد عود مىكند .
قوله : و ليس للمالك قبضه : يعنى قبض الزائد على - المسمى .
قوله : لا عترافه بانّه لا يستحق ازيد من المسمى : ضمير مجرورى در [ لا عترافه ] به مالك راجعست چنانچه ضمير منصوبى در [ بانه ] و ضمير فاعلى در [ لا يستحق ] نيز چنين است .
قوله : ان كان دفعه : ضمير فاعلى در [ دفعه ] بمتصرف و ضمير مفعولى به زائد راجع است .
قوله : و سقط ان لم يكن : يعنى و سقط وجوب دفع الزائد ان لم يكن دفع المتصرف ايّاه .
قوله : و العين ليست مضمونة عليه هنا : ضمير مجرورى در [ عليه ] بمتصرف راجع بوده و مشار اليه [ هنا ] صورت مدعى اجاره بودن مالك است .
قوله : بكونها امانة بالاجارة : ضمير در [ بكونها ] به عين راجع است .
متن :
و لو اختلفا في قدر الشيء المستأجر بفتح الجيم و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 170
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٧٠