و در [ انفعها ] و [ اظهرها ] به اعمال راجعست .
قوله : و هو نخل الحجاز : ضمير [ هو ] به اصل الشرعية راجعست .
قوله : يسقى من الآبار : كلمه [ آبار ] جمع [ بئر ] به معناى چاها است .
قوله : مع كثرة مؤنته : ضمير در [ مؤنته ] به نحل الحجاز عائد است .
قوله : بحصة من ثمرها : كلمه [ باء ] به معناى مقابله بوده و ضمير در [ ثمرها ] به اصول راجع است .
قوله : الاجارة المتعلقة بها : ضمير در [ بها ] به اصول عود مىكند .
قوله : فانها لا تقع بالحصة : ضمير در [ فانها ] به اجاره راجع بوده و معناى عبارت اين است كه :
چه آنكه اجاره در مقابل حصه واقع نمىشود .
قوله : و المراد بالثمرة معناها المتعارف : ضمير در [ معناها ] به ثمره عود مىكند و مقصود از معناى متعارف همان ميوه درخت است نه مثل برگ و گل اگرچه امثال اين امور در معناى لغوى داخلند .
قوله : لتردده فى المعامله على ما يقصد ورقه و ورده : ضمير در [ تردده ] به مصنف ( ره ) راجع بوده و ضميرهاى [ ورقه ] و [ ورده ] به ماء موصوله عود مىكند و مقصود از [ ورق ] برگ و از [ ورد ] گل مىباشد و اينعبارت علتست براى اراده شدن معناى متعارف از ثمره .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 327
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢٧