به ذمّه ضامن نقل مىدهند و شأن عقود لازمه اين است كه انشاء آنها بواسطه الفاظ خاصى صورت گرفته و نمىتوان در تحقق آنها از هرلفظ و عبارتى استفاده نمود .
قوله : لانه من العقود اللازمة : ضمير در [ لانه ] بضمان راجع بوده و اين عبارت در مقام تعليل براى اعتبار لفظ مخصوص است .
متن :
% و الإيجاب ضمنت ، و تكفلت ، و يتميز عن مطلق الكفالة بجعل متعلقها المال و تقبلت و شبهه من الألفاظ الدالة عليه صريحا .
الفاظ ايجاب و قبول
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
الفاظ ايجاب عبارتند از :
ضمنت ( به عهده گرفتم مال بدهكار را ) و تكفّلت ( كفيل بدهكار شدم ) و تقبّلت ( قرض او را قبول نمودم ) و الفاظى مشابه با آنكه صريحا بر معناى ضمان دلالت دارند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
چون لفظ كفالت در اعم از كفالت نفس و مال استعمال مىشود و مقصود از ضمان صرفا كفالت مال است لاجرم براى ممحض نمودن صيغه در خصوص ضمان لازم است متعلق آن را مال قرار داده و مثلا بگويد : تكفلّت دين فلان .