قوله : و ان امره البايع الخ : كلمه [ ان ] وصليه بوده و ضمير در [ امره ] به دلال راجع است .
قوله : بل له اجرة واحد عليهما : ضمير در [ له ] به دلال و در عليهما به بايع و مشترى عائد است .
متن :
و لا يضمن الدلال ما يتلف بيده من الأمتعة إلا بتفريط . و المراد به ما يشمل التعدي مجازا أو اشتراكا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
آنچه از متاع و جنس در دست دلال تلف مىشود وى ضامن نيست مگر آنكه در حفاظت تفريط كرده باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ تفريط ] معناى خاص آنكه [ ترك ما لا يجوز ] باشد نيست بلكه از آن معناى واسع و اعم وارد شده بطورى كه شامل تعدى نيز مىشود البته مصحح اين استعمال يا مجاز بودن تفريط در اين معنا است و يا آنكه بگوئيم اين لفظ داراى دو معنا بوده كه براى هركدام عليحده و بطور مشترك لفظى وضع شده :
يكى معناى خاصى كه گذشت و ديگرى معناى اعم از آن و تعدى .
متن :
فيحلف على عدمه لو ادعى عليه التفريط ، لأنه أمين فيقبل قوله في عدمه .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
بنابراين اگر متعاقدان بر عليه وى ادعاء نمودند
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 483
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٨٣