شرح فارسى :
بعضى از فقهاء در تعريف بيع فرمودهاند :
بيع عبارت است از لفظى كه دلالت بر انتقال عين در قبال عوض معين كند .
و برخى ديگر همچون مصنف ( ره ) در اين كتاب به جاى ( لفظ ) ايجاب و قبول فرمودهاند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
تبديل لفظ بايجاب و قبول بهتر است زيرا ايجاب و قبول جنس قريب براى عقد هستند ولى لفظ باعتبار اعم بودنش از عقد جنس بعيد مىباشد و پرواضح است تعريف شئ بجنس قريب بهتر است از تعريف بجنس بعيد .
و سپس مىفرمايد :
باقى قيود ديگر يعنى ( دالان على نقل الملك اه ) عرض خاصّه مركّبهاى هستند كه بواسطه هركدام عقدى از عقود خارج مىشود مثلا :
بقيد دلالت بر نقل خارج مىشود عقدى كه چنين نيستند مانند وديعه و مضاربه و وكاله زيرا در وديعه اگرچه ايجاب و قبول هست ولى بواسطه آن مال به كسى انتقال داده نمىشود بلكه مال را نزد شخص ودعى ( امانتدار ) مىسپارند و يا در مضاربه بوسيله عقد از طرفى پول و از طرف ديگر عمل و كار انشاء مىشود بدون نقل و انتقال مالى و يا در وكالت بواسطه عقد نيابت وكيل براى موكّل ايجاد مىگردد .
و بقيد نقل ملك بعوض خارج مىشود عقودى كه نقل و انتقال در آن هست ولى در قبال آن عوض نمىباشد همچون هبه غير معوّضه و وصيت بمال كه موصى مالى را بتوسط وصيت بموصى له نقل مىدهد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 64
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٤