قيل : بالتحريم ، لأنه الأصل في النهي ، و إنما يكره ، أو يحرم بعد التراضي ، أو قربه فلو ظهر له ما يدل على عدمه فلا كراهة و لا تحريم .
شرح فارسى :
[ هجدهم ]
مرحوم مصنف مىفرماين :
مستحب است در معامله ديگران داخل نشود چه در فروختن و چه در خريدن .
شارح ( ره ) در تفسير ايندو چنين مىفرمايد :
اما دخول در خريدن : به اين است كه از بايع طلب فروش متاعى را كند كه ديگرى اراده خريدنش را دارد و در قبال او ثمن بيشتر مىدهد .
اما دخول در فروختن : به اين است كه وى به مشترى پيشنهاد كند متاعى را كه وى با بايع توافق بر خريدنش كرده نخرد و بجاى آن متاعى ديگر را از وى خريد نمايد .
و دليل بر استحاب ترك اين عمل روايتى است از پيمغبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلم كه فرمود :
احدى داخل در معامله برادر ايمانى خود نشود .
البته لفظ اين حديث اگرچه خبر است ولى معنايش نهى مىباشد فلذا بعضى آن را مدرك تحريم قرار داده و در اين مسئله فتوى بحرمت دادهاند و در تقرير مدعاى خود گفتهاند زيرا اصل در نهى حرمت است .
مرحوم مصنف مىفرماين :
كراهت يا حرمت در اين عمل وقتى است كه متعاملان يا راضى