كه او را مقدم نمايد حال اگر بكر بر چنين معاملهاى داخل شود و از يكدام يخواهد كه بنفع وى كنار رفته و جاى خود را به او بدهند عمل مكروهى مرتكب شده است .
متن :
و لا كراهة فيما يكون في الدلالة ، لأنها موضوعة عرفا لطلب الزيادة ما دام الدلال يطلبها ، فإذا حصل الاتفاق بين الدلال و الغريم تعلقت الكراهة ، لأنه لا يكون حينئذ في الدلالة و إن كان بيد الدلال .
شرح فارسى :
ولى اگر مشترى مشغول صحبت با دلال بوده و سرگرم راضى كردن او باشد كه متاع مزبور را براى وى از بايع و مالكش بخرد در اين هنگام شخص ثالث وارد شده و به ثمن بيشترى از دلال تقاضا نمود كه وى را مقدم كند اين عمل مكروه نيست زيرا دلالى اساسا به منظور جلب مشترى است كه ثمن بيشترى بدهد پس تا مادامى كه دلال طلب چنين مشترى است و رأيش بر احدى مستقر نشده هركس اقدام بر چنين معاملهاى نمايد جايز و غير مكروهست اما بعد از اينكه بين او و غريم ( مشترى ) توافق و تراضى حاصل شد فعل شخص داخل مكروه مىشود زيرا در اين هنگام دلال از حالت دلالى خارج شده و مال از اينحال بمرحله مساومه و معامله وارد شده است اگرچه فعلا در دست مالكش هم نبوده و در نزد دلال باشد .
متن :
و في كراهة طلب المشتري من بعض الطالبين الترك له نظر من عدم صدق الدخول في السوم من حيث الطلب منه ، و من مساواته له في المعنى حيث أراد أن يحرمه مطلوبه و الظاهر القطع بعدم التحريم على القول به في السوم و إنما
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 239
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣٩