شدهاند و يا نزديك به تراضى باشند ، فلذا اگر شخص ثالث ( داخل ) از راهى فهميد كه هنوز تراضى حاصل نشده فعلش مكروه يا حرام نيست .
متن :
و لو كان السوم بين اثنين سواء دخل أحدهما على النهي ، أم لا بأن ابتدءا فيه معا قبل محل النهي لم يجعل نفسه بدلا من أحدهما لصدق الدخول في السوم .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر معامله بين دو نفر بود باعم از اينكه يكى از آن دو با وجود نهى در تجارت داخل شده يا چنين نباشد مثل اينكه هردو با هم اقدام بر معاملهاى نمودند بدون اينكه محل نهى فرارسيده باشد يعنى اقدام ايندو قبل از حصول تراضى بوه در اينجا شخص ديگرى خود را بجاى يكى از آن دو قرار ندهد يعنى بيكى از آن دو نگويد كه تو بنفع من از صحنه خارج شو چه آنكه عنوان دخول در معامله بر آن صادق بوده و آن عمل مكروهى است .
مترجم گويد :
مقصود از اين فرع اين است كه مثلا زيد ( بايع ) مالى را درمعرض فروش قرار مىدهد و هركدام از عمرو و خالد ( هردو مشترى ) از وى تقاضا مىكنند كه مال را بوى فروخته و به ديگرى نفروشد در اين جا مكروه است كه بكر از يكى از آن دو بخواهد كه كنار رفته و جاى خود را بوى دهد .
يا مثلا ابتداء عمرو اقدام بر خريدن نمود و سپس خالد بر آن داخل شده و بعد از حصول تراضى بين زيد و عمرو از زيد خواست
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 238
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣٨