شارح ( ره ) مىفرماين :
بعضى از فقهاء گفتهاند عوض هرروز از شصت روز ولى اين كلام ضعيف است زيرا حكم شصت روز قبل از انتقال به مد ساقط شد و از اين گذشته متبادر از دليل خلاف آن است يعنى متبادر بذهن عوض از 18 روز است و علاوه بر اينكلام در كفاره مخيره صحيح نيست زيرا در اين نوع از كفاره اگر فرض كرديم كه شخصى بر اطعام شصت نفر متمكن مىباشد پس لازمست همانرا اصل قرار داده و به بدل منتقل نشود بلكه اگر به غير آن عمل نمايد اصلا مجرى نيست يعنى با قدرت بر اطعام شصت فقير روزه 18 روز بىاثر و بىفائده است چه آنكه اين روزه بدل اضطرارى است و اطعام شصت فقير در كفاره مخيره بدل اختيارى مىباشد و بديهى است با قدرت بر بدل اختيارى دادن بدل اضطرارى بىجا و بىمورد است .
متن :
فإن عجز عن إطعام القدر المذكور و إن قدر على بعضه استغفر اللَّه تعالى و لو مرة بنية الكفارة .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و اگر از اطعام عاجز بود طلب آمرزش از خداوند متعال بنمايد :
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از اطعام ، اطعام به قدر هيجده مدّ استكه در صورت عدم تمكن از اين مقدار ولو بر بعضى از آن قادر باشد تكليفش استغفار است اگرچه يك مرتبه اين صيغه را هم جارى نمايد مجزى و كافى است مشروط باينكه به قصد كفاره آن را اجراء نمايد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 216
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢١٦