ولى از نظر ما اقوى اين است كه كفاره در اين صورت تكرار نمىشود چنانچه مرحوم مصنف در شرح ارشاد نيز همين قول را اختيار فرموده .
و دليل اين قول روايت صحيحه ابن ابى عمير است كه در آن بعدم تكرار تصريح شده و همين معنا را تفسير آيه شريفه قرار داده البته از باب احتياط مستحبى مىتوان آن را رعايت نمود ولى فتوى به آن نمىتوان داد .
ناگفته نماند : موضعه خلاف و محل نقض و ابرام در عمد بعد از عمد است اما در عمد بعد از خطاء يا عكس آن قطعا كفاره مكرّر مىشود و جاى ترديد و خلاف نيست .
تبصره
در جريان نزاع معتبر است كه صيد در احرام واحد صورت گيرد يا اگر در دو احرام است ، احرام تمتع باشد چه آنكه احرام عمره و حجش يكى محسوب مىشوند اما اگر در دو احرام ( احرام عمره ، احرام حج ) واقع شده و آن غير از تمتع باشد قطعا مكرّر شده و از اين صورت از محلّ نزاع خارج است .
قوله : و اما تكرره عمدا : يعنى تكرر صيد .
قوله : فوجهه : يعنى وجه تكرّر كفاره .
قوله : صدق اسمه : يعنى اسم صيد بر آن صادقست .
قوله : الموجب له : ضمير در [ له ] بتكرّر كفاره راجعست .